ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΚΑ

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ

Από Editor στις Αύγουστος 4, 2017

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ

Με αφορμή την πυρκαγιά η οποία έχει εκδηλωθεί τις τελευταίες ημέρες στην χωματερή Καρύστου, δημοσιεύω κάποια πρόσφατα άρθρα από 2 επιστημονικά περιοδικά και 1 εφημερίδα σχετικά με την εναλλακτική και συμφέρουσα διαχείριση των σκουπιδιών. Η δημιουργία ΧΥΤΥ είναι μία ξεπερασμένη λύση και ουσιαστικά κανείς δεν τη θέλει στην πίσω αυλή του. Κάποιοιέξυπνοι’ διαβάζοντας τα παρακάτω θα πούνε ότι δεν γίνονται αυτά στη Ελλάδα  κλπ. Αν όμως δεν το θέσουμε ως προτεραιότητα και στόχο και δεν το παλέψουμε με επιμονή & υπομονή είναι φυσικό επακόλουθο να μην γίνει ποτέ τίποτα και θα συνεχίσουμε να ζούμε μέσα στην μιζέρια μας. Όλοι οι άλλοι μπορούν και εμείς δεν μπορούμε;

Θεωρώ ότι η παρακάτω λύση είναι η πραγματική λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών όπου με την συμμετοχή των νέων όμορων καλλικρατικών δήμων & βάζοντας στο παιχνίδι ιδιώτη παραγωγό ενέργειας θα λύναμε το πρόβλημα.  Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια ξοδέψτε 2 λεπτά από τον χρόνο σας ώστε να διαβάσετε τα παρακάτω άρθρα.  Δικό σας !!

Βαγγέλης Σπύρου,Μηχανολόγος Μηχανικός,Ενεργός Πολίτης

‘Τα σκουπίδια στη Γαλλία ήδη παράγουν βιοαέριο και θέρμανση. Είναι προφανές ότι τα απορρίμματα δεν θα αντικαταστήσουν το πετρέλαιο, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί και το να τα θάβουμε για να τα ξεχνάμε. Τα σκουπίδια μας, επίσης, μπορεί να είναι πηγές ενέργειας. Στην τεράστια χωματερή Claye-Souilly, στα ανατολικά του Παρισιού, η Veolia Ρroprete αποφάσισε να εγκαταστήσει την καλύτερη τεχνολογία της σε όρους εκμετάλλευσης των μη επικίνδυνων σκουπιδιών. Σε ένα μεγάλο τμήμα του χώρου αυτού ο επισκέπτης δεν βλέπει παρά χορτάρι και δέντρα. Και δεν είναι καθόλου κάλυψη. Γιατί στο υπέδαφος χιλιάδες τόνοι από σκουπίδια αποσυντίθενται, παράγοντας για καμιά δεκαπενταριά χρόνια βιοαέριο. Αυτή η πολύτιμη έκλυση συλλέγεται και καθοδηγείται προς έναν σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που είναι εγκαταστημένος στον ίδιο χώρο. Ο ηλεκτρισμός που παράγεται μπαίνει, τέλος, μέσα στο δίκτυο της ΕDF (γαλλικής ΔΕΗ) και τροφοδοτεί το ισοδύναμο των αναγκών 228.000 κατοικιών.

Η Veolia, η οποία είναι ηγέτης παγκοσμίως στο περιβάλλον, θέλει να πάει μακρύτερα και εργάζεται για τον μετασχηματισμό του μεθανίου που υπάρχει στο βιοαέριο των σκουπιδιών σε καύσιμο για τα αυτοκίνητα ή, ακριβέστερα, σε καύσιμο για τα 50 απορριμματοφόρα που ανήκουν στην εταιρεία. Η αρχή είναι η ίδια όπως και για το φυσικό αέριο για τα οχήματα. Η αστική κοινότητα της  Λιλ, επίσης, έχει ξεκινήσει ένα παρόμοιο σχέδιο το οποίο αναμένεται να προσφέρει καύσιμα για να τροφοδοτούνται τα 100 από τα 300 λεωφορεία της πόλης. Για να τονωθεί όλος αυτός ο κλάδος οι βιομήχανοι περιμένουν στις επόμενες εβδομάδες μια έγκριση από τις αρχές για να μπορούν να επανεισάγουν το βιοαέριο που συλλέγεται από τα σκουπίδια μέσα στο δίκτυο φυσικού αερίου της Gaz de France. Η Σουηδία, η Ολλανδία και η Ελβετία χρησιμοποιούν εδώ και πολύ καιρό αυτό το σύστημα.

Περιμένοντας, η ενεργειακή αξιοποίηση των σκουπιδιών μας θα πραγματοποιείται είτε με τη μεθανοποίηση είτε με την καύση. « Το 2006 η Γαλλία παρήγαγε μέσω της καύσης των σκουπιδιών αρκετή ενέργεια για να τροφοδοτεί 1 εκατ. σπίτια με ηλεκτρισμό και 600.000 με θέρμανση » εξηγεί η Σαντρίν Βενίς της Αdeme. Η Suez, η οποία εκμεταλλεύεται 46 χώρους ενεργειακής αξιοποίησης στον κόσμο, παράγει ηλεκτρισμό και θέρμανση για 1,7 εκατ. κατοίκους. Το ίδιο και η Veolia Ρroprete. « Εμείς παράγουμε κάθε χρόνο τόση ενέργεια όση και μισός πυρηνικός αντιδραστήρας » υπολογίζει ο Ζεράρ Φρις, τεχνικός διευθυντής της Veolia Ρroprete. « Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αποτελέσουμε μια μαζική λύση για την παραγωγή ενέργειας.Αλλά, αν τα προσθέσετε όλα αυτά,όλες οι διάφορες αυτές ανανεώσιμες πηγές παραγωγής ενέργειας αποτελούν στο σύνολό τους μια εναλλακτική λύση » εκτιμά ο Κριστόφ Κρος, εκπρόσωπος του τμήματος Ρroprete Εurope της Suez Εnvironnement.’

Τα σκουπίδια δεν είναι για πέταμα, δήλωσε με νόημα ο υπουργός Περιβάλλοντος του κρατιδίου της Kάτω Σαξονίας, κατά τα εγκαίνια πρωτοποριακής μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων, στο γραφικό Osnabruck της Bορειοδυτικής Γερμανίας.Tο γεγονός είχε διπλό ενδιαφέρον για την Eλλάδα:

Πρώτον, η εταιρεία (Herhof GmbH) που κατασκεύασε και διαχειρίζεται το έργο αποτελεί θυγατρική ελληνικής εταιρείας και, δεύτερον, η εξελιγμένη τεχνολογία που εφαρμόζεται εναρμονίζεται με τις πιο πρόσφατες κατευθύνσεις της Eυρωπαϊκής Eνωσης στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων, που είναι η χρησιμοποίηση των σκουπιδιών ως προϊόντος καύσης και παραγωγής ενέργειας.Πρέπει να σημειωθεί πως από τον περασμένο Iούνιο τέθηκε σε εφαρμογή κοινοτική οδηγία, σύμφωνα με την οποία η ταφή των σκουπιδιών, οι γνωστοί μας XYTA (Xώροι Yγειονομικής Tαφής Aπορριμμάτων), πρέπει να έχει καταργηθεί μέχρι το 2015. Mε άλλη οδηγία ορίζεται, επίσης, πως από το 2010 το 10% της ενέργειας που καταναλώνεται στη χώρα μας πρέπει να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. H μονάδα που εγκαινιάστηκε στη Γερμανία φαίνεται να καλύπτει ακριβώς τις νέες ανάγκες σε τεχνολογίες παραγωγής ενέργειας και βέλτιστης αξιοποίησης των απορριμμάτων.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Ξεκίνησε να λειτουργεί τον περασμένο Φεβρουάριο. Yποδέχεται καθημερινά γύρω στους 350 τόνους απορριμμάτων (90.000 τον χρόνο), τους οποίους επεξεργάζεται μέσω μηχανικής/βιολογικής διαδικασίας ξήρανσης, διαχωρισμού και καθαρισμού. Ως τελικό προϊόν αποδίδεται υψηλής ποιότητας καύσιμη ύλη (εμπορική ονομασία Stabilat), που μπορεί να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα (λιγνίτη, πετρέλαιο και φυσικό αέριο). Παράλληλα ανακτώνται χρήσιμα υλικά. Tο καύσιμο καταλήγει σε τσιμεντοβιομηχανίες έναντι 30 ευρώ/τόνο που καταβάλλει η εταιρεία.
Oπως τονίστηκε από τους επικεφαλής της Herhof/Hλέκτωρ, το μεγάλο προσόν της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται είναι ότι η επεξεργασία γίνεται μέσα σε κλειστούς θαλάμους, ενώ τα υγρά και ο αέρας που παράγονται ελέγχονται απόλυτα κατά τη συλλογή και την επεξεργασία.H ρύπανση είναι σχεδόν μηδενική. Xαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η καύση του Stabilat παράγει κατά 80% λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα από τα συμβατικά καύσιμα.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ.. ΚΑΙ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΚΑΥΣΙΜΟ
H μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων του Osnabruck είναι η 6η που χρησιμοποιεί την τεχνολογία παραγωγής Stabilat. Yπό κατασκευή είναι ακόμα μία μονάδα στο Bερολίνο. O διευθύνων σύμβουλος της Hλέκτωρ Θ. Kατρής επισήμανε ότι «το πρωτοποριακό στοιχείο είναι ότι δεν πηγαίνει τίποτα χαμένο.
Συνδυάζεται η ανακύκλωση των στοιχείων που μπορούν να ανακτηθούν από τα σύμμεικτα απορρίμματα, όπως μέταλλο, αλουμίνιο, γυαλί, με την παραγωγή εναλλακτικού καυσίμου.
H τεχνολογία αυτή μπορεί να έρθει στην Eλλάδα επειδή ταιριάζει με τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας και ιδιαίτερα της Aθήνας, γιατί μπορούν να γίνουν πολλές μικρές μονάδες».
Πλεονεκτήματα
Mόλις  επτά στρέμματα καταλαμβάνει η έκταση του εργοστασίου.H νέα μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων βρίσκεται στις παρυφές του Osnabruck, δίπλα στις ράγες του τρένου, σε έκταση μόλις 7 στρεμμάτων. H ελάχιστη ποσότητα που μπορεί να δεχθεί υπολογίζεται στους 60.000 τόνους ετησίως. Iδανικό μέγεθος θεωρούνται οι 600 τόνοι/ημέρα. Σημειώνεται πως ο XYTA της Aθήνας στα Λιόσια δέχεται γύρω στους 6.000 τόνους ημερησίως! Πρόκειται για τεράστια ποσότητα, η οποία υπερκαλύπτει τον πληθυσμό της πρωτεύουσας. Kοινό μυστικό για τους γνωρίζοντες, αλλά άγνωστο στον πολύ κόσμο, είναι το ότι η Aθήνα δέχεται εκατοντάδες τόνους σκουπιδιών απ’ όλη την Eλλάδα.O Δήμος Aθηναίων παράγει  1.200 τόνους σκουπιδιών ημερησίως, ποσότητα που θεωρείται ήδη υψηλή. Στην Eλλάδα το ποσοστό σκουπιδιών που παράγεται ανά άτομο θεωρείται πολύ υψηλό και ξεπερνά τον μέσον όρο του 1 κιλού/άτομο.Tο βασικό πλεονέκτημα της νέας τεχνολογίας είναι η πολύ μικρή ποσότητα παραγόμενων καταλοίπων, γύρω στο 20% των εισερχόμενων απορριμμάτων. Ποσοστό 53% των απορριμμάτων κομποστοποιείται και καταλήγει στην καύσιμη ύλη Stabilat. Διαχωρίζονται και ανακτώνται τα μέταλλα, σιδηρούχα και μη υλικά, μπαταρίες, ηλεκτρονικό «σκραπ», ακόμα και νερό που επαναχρησιμοποιείται στην εγκατάσταση. H συγκέντρωση βαρέων μετάλλων μπορεί να μειωθεί έως 95%.

Σχόλια δικά μας: Η ίδια εταιρεία ΗΛΕΚΤΩΡ παράγει 5 MW περίπου ενέργεια, επίσης, στο σκουπιδότοπο των Ταγαράδων, Θεσσαλονίκης. Είναι όντως μια απ’ τις επιτυχέστερες προσπάθειες στο χώρο αξιοποίησης απορριμάτων. To έργο, ύψους 6,35 εκατ. ευρώ, κατασκευάστηκε με χρηματοδότηση κατά 40% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά 60% από ιδιωτικά κεφάλαια. Η ισχύς της μονάδας είναι 5 μεγαβάτ, ενώ το έργο θεωρείται προέκταση αντίστοιχης μονάδας που λειτουργεί στην Αθήνα, ισχύος 25 μεγαβάτ.
Στη διάρκεια του 2007, το εργοστάσιο βιοαερίου που λειτουργεί στη χωματερή των Ταγαράδων στη Θεσσαλονίκη παρήγαγε και πούλησε στη ΔΕΗ ηλεκτρική ενέργεια 28 γιγαβατωρών, Σε μακροπρόθεσμη βάση, η μονάδα προβλέπεται να προσφέρει τηλεθέρμανση σε σχολεία, δημόσια κτίρια και κατοικίες σε απόσταση 2,5 χιλιομέτρων από το εργοστάσιο.’

Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΣ

 

‘Όταν άλλοι θεωρούν τα σκουπίδια βρώμικο πρόβλημα, οι Δανοί τα βλέπουν ως καθαρό και εναλλακτικό καύσιμο, ή ακόμη και ως πηγή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η Δανία διαθέτει πλέον δεκάδες μη συμβατικές μονάδες αποτέφρωσης, επεξεργασίας και ανακύκλωσης σκουπιδιών, δηλαδή υπερσύγχρονα εργοστάσια τα οποία μετατρέπουν τα απορρίμματα σε ενέργεια και θέρμανση για τις κοινότητες που τα φιλοξενούν, με τεράστια οφέλη για το περιβάλλον. Η χρήση αυτών των μονάδων έχει μειώσει όχι μόνο τις ενεργειακές δαπάνες και την εξάρτηση της Δανίας από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αλλά και τη χρήση των χωματερών και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακαΣτην πραγματικότητα, οι μονάδες αυτές λειτουργούν τόσο καθαρά και χωρίς οσμές που πλέον τα τζάκια και οι ψησταριές των σπιτιών απελευθερώνουν περισσότερες διοξίνες από τους αποτεφρωτήρες των σκουπιδιών.

Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 29 εργοστάσια καύσης σκουπιδιών για την παραγωγή ενέργειας, τα οποία εξυπηρετούν 98 δήμους, σε μια χώρα 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων. Ήδη κατασκευάζονται άλλα 10. Δεν είναι να απορεί κάποιος που τέτοιες μονάδες λειτουργούν χωρίς αντιδράσεις ακόμη και στο κέντρο της Κοπεγχάγης ή σε πλούσια οικιστικά προάστια, καθώς οι ιθύνοντες των μονάδων φροντίζουν η μεταφορά των σκουπιδιών σε αυτές να γίνεται με άκρα διακριτικότητα και προσοχή. Εδώ μετράει ακόμη και η αισθητική: τα πιο πρόσφατα κατασκευασμένα εργοστάσια ξεγελούν το μάτι, καθώς είναι «ντυμένα» με περίτεχνα «κελύφη» που θυμίζουν… γλυπτά! Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτές οι μονάδες «νέας γενιάς» διαθέτουν δεκάδες φίλτρα που συλλέγουν ρυπογόνους παράγοντες, από βαριά μέταλλα ως διοξίνες, που μόλις πριν από δέκα χρόνια θα ξέφευγαν στο περιβάλλον, και χρησιμοποιούν ως καύσιμο μόνον οικιακά και βιομηχανικά απορρίμματα που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν, μειώνοντας έτσι σημαντικά το ενεργειακό αποτύπωμα της χώρας και προωθώντας την ανακύκλωση.Και επειδή τίποτα δεν πάει χαμένο, στο τέλος της διαδικασίας καύσης, τα οξέα, τα βαριά μέταλλα και ο γύψος πωλούνται στον κατασκευαστικό κλάδο, ενώ οι μικρές ποσότητες τοξικών υλικών υψηλής συγκέντρωσης δημιουργούν μια πάστα, η οποία συσκευάζεται με ασφάλεια και αποστέλλεται σε ειδικό μέρος υγειονομικής ταφής τους.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΕΤΟΙΩΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 400 ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ.

Οι χώρες που ηγούνται αυτού του τρόπου παραγωγής ενέργειας και ταυτοχρόνως αντιμετώπισης του ζητήματος των απορριμμάτων είναι η Δανία, η Γερμανία και η Ολλανδία. Αντιθέτως, οι Ηνωμένες Πολιτείες των 300 εκατομμυρίων πολιτών διαθέτουν μόνο 87 μονάδες καύσης απορριμμάτων και μάλιστα παλαιάς τεχνολογίας, καθώς παρά τα πολυάριθμα προτερήματά της η μέθοδος αυτή έχει συναντήσει σημαντικές αντιστάσεις στην Αμερική από πανίσχυρα «λόμπι» που εκπροσωπούν συμφέροντα βιομηχανιών παλαιάς τεχνολογίας.

ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΧΟΡΣΧΟΛΜ
Υπόδειγμα κοινότητας η οποία χρησιμοποιεί ενέργεια και θέρμανση από σκουπίδια είναι το πεντακάθαρο οικιστικό προάστιο Χόρσχολμ, έξω από την Στοκχόλμη. Το τοπικό εργοστάσιο κρύβεται πίσω από έναν καλόγουστο φράχτη, σε απόσταση μόλις 360 μέτρων από τις αυλές των τελευταίων σπιτιών. Εδώ το κόστος για τη θέρμανση κάθε σπιτιού είναι ιδιαιτέρως χαμηλό, καθώς το 80% της θερμότητας και το 20% του ηλεκτρικού ρεύματος παράγονται από την καύση των απορριμμάτων.. Μόνο το 4% των σκουπιδιών του Χόρσχολμ καταλήγει σε χωματερές,το 64% ανακυκλώνεται και το 34% καίγεται, αφήνοντας μόνο 1% επικίνδυνα απόβλητα .

(από την εφημερίδα «Το Βήμα», 15/4/2010)